Sprawa stawała się coraz zawilsza i osiągnęła punkt kulminacyjny w chwili, gdy człowiek podziwiany czy kochany {fakt trudny do dziś, po czterech latach, do rozstrzygnięcia) powiedział, że ma kobietę ukochaną, narzeczoną. Pomijając przeżycia psychiczne wywołane tą świadomością, podkreślę tylko jedno z nich: ustosunkowanie się do nieznanej mi narzeczonej. Oto dziewczyna ta, nigdy nie widziana, staje się ideałem. Wiadomości o niej są więcej niż skąpe, drobne, fragmentaryczne, a mimo to na ich podstawie trzeba zbudować wyobrażenie jej postaci zewnętrznej i struktury wewnętrznej, bo to jest warunkiem złagodzenia doznanego zawodu i brzmi jak nakaz konieczności. Jest poza wolą. Następuje okres męczącego przeglądania twarzy młodych dziewcząt mijanych na ulicy, w celu uchwycenia jakiegoś wzoru, do którego tamtej twarz mogłaby być podobna, choć nic o jej rysach nie wiadomo. Chodzi po prostu o znalezienie formy dla wytworzonej w wyobraźni treści, by przez to treść tę wykończyć łatwiej, uzupełnić, czy możliwie przeinaczyć.

Podobne strony: Gadżety nauka angielskiego wrocław zdrowie Wychowanie a społeczeństwo i nie tylko.